Belki de Yeşil… (3)

 * “Belki soğuktur aşkın adı

Belki fısıltıdır
Belki de çığlık
Merdivenleri tırmanan kadınınkiler gibi…”

Bilmiyorum, aşkı sende öğreneceğim, ya da aşkı sende mükemmele erdireceğim, gel de hayatımın tamamlayıcısı ol. Soğuk ve çığlık, fısıltıya dönüşsün ruhumuzda, derin bir fısıltı olsun aşkımız, fısıltıda karar kılalım evet, sorarlarsa öyle diyelim; ne soğuk ne çığlık, fısıltı bizimkisi… Bu daha iyi sanki. Merdivenleri tırmanan kadınlar gibi, bir fısıltının peşine sürüklenelim, bakalım merdiven nereye çıkaracak bizi… Bu sefer doğru sanki…

“Ben örterim üstünü sen üşüme diye, bazen çığlıkla, bazen fısıltılarla, tıpkı aşık bir kadın gibi...”

Üşümüyorsun artık biliyorum, ben varım ya sende, örterim üstünü, saklanman gereksiz. Bazen koskocaman çığlıklarla, bazen de kulağına üflediğim minicik fısıltılarla örterim ama örterim bir şekilde, huzurlu ol, sessiz ol, sükunet denizine açıl, tıpkı aşık kadınlar gibi, senin gibi, benim gibi, bizim gibi.

“Dökülen kelimelerine inanırım ama gözlerim kapalı değil…”

Kalbinden dökülür kelimelerin, bilir ve inanırım sonsuza iman ettiğim gibi, gözlerim kapalı değil, kalbim ve gözlerimin kıblesisin, çığlıklarını bana yönelt, seni evrenin sımsıcak kollarına bırakayım ki üşüme hiçbir zaman. Her şey üşümemen için biliyorsun, söyle örteyim üstünü çağlar ötesi fısıltılarımla, gel şimdi sokul yanıma, dök kelimelerini eteğime, iman etmek üzere buradayım şimdi. Gözlerim sana ait.

“Ruh’um üşüdüğünde sararsın diye kandırırım, hep üşür…”