Onur, çok zor kazanılan ama bir anda kaybedilen bir olgudur…
Bir insan onurunu kaybederse, daha o insandan hayır gelmez…
Zira her şeyin bir ilki vardır, o ilk bir kez kaybedilirse, he zaman kaybedilmeye meyilli olunur…
Onurlu bir insanın en büyük özelliklerinden birisi de gıybetten uzak durmasıdır…
Bir insan sürekli olarak gıybet içerisindeyse o insandan bir halt olmaz…
İnsanlara söylemek istediğin bir şey varsa bunu gider aslanlar gibi yüzüne söylersin…
İşte onuru olan bir insan böyle yapar…
Gece gündüz onun, bunun gıybetini yapmaz…
Günümüzde onurunu kaybetmiş o kadar çok insan var ki akıllara zarar…
Bunun yanında onuruna asla halel getirmemiş olan değerde insanlarda var elbette…
Onursuzluk zaman içerisinde bir hastalık olarak insanı sarar…
Vücudunun her santimetre karesine bulaşır…
Onursuzluk pis bir hastalıktır yani…
Tedavisi ise henüz icat olunmadı…
İnsanlar, hayatları boyunca sürekli olarak bir işle uğraşır…
Bu iş, o insanın onurunu koruması için en önemli silahtır…
Bu silah, her kesimden insanın sahip olması gereken bir silahtır…
Ben şahsım adıma ifade ediyorum ki onursuzca yaşamaktansa yaşamamayı tercih ederim…
Adam olan adam, onurunu ona, buna peşkeş çekmez…
Yani birisi için, onurunu satmaz…
Çıkarları zedelenmesin diye onursuzca yaşamaz…
Aslında herkes, onuruyla doğar…
Onurunu doğuştan kimse kaybetmiş olarak doğmaz yani...
Allah her yarattığı canlıya en büyük hediye olarak onur verir…
Önemli olan doğuştan Allah tarafından verilmiş olan bu önemli hediyeyi hep taşıyabilme becerisini kazanmaktır…
Demem o ki;
Ey onursuzca yaşayanlar…
Aslında sizler, onursuz doğmadınız, onurunuzu daha sonra çıkarlarınız doğrultusunda yolda kaybettiniz…
Fikrimce bu saatten sonra zor olsa da biraz çabalamayı deneyin…
Belki o zaman yolda kaybettiğiniz onurunuzu kaybettiğiniz yerde bulursunuz…
KALIN SAĞLICAKLA...