Günümüzde yöneticilerin temel sorunu, bilgiye en kısa zamanda ve en hızlı biçimde nasıl ulaşabileceği, ulaştığı bilgileri süratle nasıl işleyeceği ve elde ettiği verileri nasıl uygulamaya sokacağı olmuştur.
Liderlik, sıradan insanların sıra dışı ve olağanüstü şeyler başarabilmesini sağlayan belki de tek beceridir. Diğer insanların göremeyeceği bir geleceği görmek, başarılı liderlerin en önemli özelliğidir. Artık kurumlarda yaygın liderlik anlayışı hâkim olmaya başlamış, tüm yönetim kadrolarında liderlik becerisi aranır olmuştur. Hatta sadece yönetim değil diğer kademelerde de liderlik becerisi öne çıkmaya başlamıştır.
Büyük liderler ve yöneticiler, en sıradan insanlara bile değer vermişler, onları anlamaya çalışmışlar ve onların duygularını incitmemeye çalışmışlardır. Onların büyük lider ve yönetici olmalarının temelinde bu davranışları yatmaktadır. Yine onlar, iş yaptığı insanlara ailesinin bir parçasıymış gibi davranmışlardır, çünkü refaha ulaşmak, insanın, birlikte iş yaptığı insanlardan ne kadar anlayış gördüğüne bağlıdır. Maddi konfor kesinlikle mutluluk garantisi değildir, gerçek mutluluğa sadece manevi zenginlikle ulaşılabilir. Gelip geçici maddi zenginliklerle mutluluğu aramanın yanlış olduğunu artık herkes kabul etmektedir.
Günümüzde insanlarda aranan en önemli özellik, mütevazılık ve saygılı olmaktır. Ayrıca güçlü bir ahlak duygusuna sahip olmak da güven unsurunun temeli olmuştur.
“Gençlik bir yaşam dönemi değil, bir zihin halidir; iradeyle, bir hayal gücünün kalitesiyle, duyguların gücüyle ilgilidir; yaşamın derin pınarlarının tazeliğidir. Gençlik cesaretin çekingenliğe, serüven arzusunun dinginlik sevgisine karşı duygusal olarak baskın olmasıdır. Biz ideallerimizi terk ederek ihtiyarlarız.” (Matsushita)
