Neden mi?
Bakın söyleyeyim...
İnsanlar, sürekli olarak birilerini yerden yere vurmayı severler...
Severler ama o yerden yere vurdukları insanlarla karşılaştıklarında işin rengi aniden değişir...
Şimdi şöyle düşünelim...
Bir insan düşünün, bu insan diğer bir insanı sürekli olarak yerden yere vurmayı kendisine alışkanlık haline getirmiş...
Adam yemiyor içmiyor günün neredeyse yarısını bir diğer insanı yerden yere vurmakla geçiriyor...
Sonra ne oluyor?
Sonra bu iki insan bir şekilde bir yerde karşılaşıyorlar...
Bir saat evvel yerden yere vurduğu insanı karşısında gören diğer insan, sanki onca lafı sözü kendisi söylememiş gibi aniden tam bir dalkavuk haline geliyor...
Enteresan değil mi?
İyide arkadaş sen değilmiydin az evvel, dalkavukluk yaptığın adamı yerden yere vuran?
Sendin tabii ki...
Şimdi ne oldu aniden 180 derece döndün?
İşte böyle bir durum karşısında insan ister istemez şaşkınlık içerisine girmekten kendisini alamıyor...
İnsanoğlu cidden enteresan değil mi?
Bu 180 derece değişimin nedenine gelince...
Kısa bir süre evvel yerden yere vurduğu adamı karşısında görünce, aniden değişim yaşayan bu şahsın diğer şahıstan çıkarı büyük...
Ekmeği ondan geliyor yani...
"Sıkıysa dalkavukluk yapma da göreyim ben senin ne kadar adam olduğunu" demek geliyor insanın içinden...
Fakat, cidden büyük sanat dalkavukluk sanatı...
Bir anda başka bir insan oluvermek ve bunu yaparken de zerre kadar sıkıntı yaşamamak...
Zor iş yani bu iş...
İşte çevremizde böylesine acayip yapıda olan insanlara zaman, zaman rastlamak mümkün...
Eminim ki her insan hayatında en az birkez dahi olsa sağlam bir dalkavukla karşılaşmıştır...
İyide neden dalkavuk olma gereği duyar insan?
Çünkü dalkavuk olmak işi o dalkavuk olan kişinin hayatının bir parçasıdır...
Hayatı dalkavuk olarak yaşamayı kendisine adet edinmiştir...
Eğer o dalkavuk, dalkavukluk yapmazsa hayatın bir anlamı kalmaz o kişi için...
Ama unutulmamalıdır ki: "yalancının mumu yatsıya kadar yanar" atasözü boş bir söz değildir.
Tamda doğru bir sözdür...
Ben hayatım boyunca o kadar dalkavuk gördüm ki akıllara ziyan...
Şimdi bu gördüğüm dalkavukları buradan isim, isim vermeye kalksam, sayfalar yetmez inanın...
Ama elden birşey gelmiyor...
Bu tip bozuk yapıda insanlarda, bu hayatın bir parçası...
Kangren olmuş bir parçada olsa, yinede bu hayatın bir parçası...
Dalkavukluk, dünya var olduğundan bu yana hep olmuştur, dünya sona erene kadarda devam edecektir...
Önemli olan yaşanılacak olan hayatı adam gibi yaşamaktır...
Sonra günü gelip bu dünyadan göç ettiğin zaman arkadan Fatiha okumak yerine beddua okuyacak binlerce insan bulursun...
KALIN SAĞLICAKLA...
