“Belirsiz bir geleceğe ancak düşlerinle katlanabilirsin” diyor geçmişten yankılanan bir ses. Duruyorum ve bir süre soluyorum havadaki belirsizliği, evet düşlerim olmadan katlanamam geçmişe, şimdiye ve geleceğe. Bu ses taa içimden geliyor, yankı yapması bir aldatmaca sadece, yalan olma ihtimalinin inandırıcı olması için kasıtlı olarak yankılanıyor karşı tepelerde bu ses.
İçimizden gelen sesler, yani yüreğimizden gelenler kesin doğrulardır da o yüzden birileri inanmamamı istiyor bu sese, bir aldatmaca bu yankılanma. Durmak, düşüncelerin akın etmesine sebep oluyor ve zinde ruhum daralmaya ve yorulmaya başlıyor, bu ise şu an kaldıramayacağım ağırlıkta bir yük, durmadan yürümeliyim düş bahçelerinde ve doya doya ıslanmalıyım anıların yağmurunda.
Seni özlüyorum hala, bu sokak bizim “çıkmaz sokaklar”’ımızdan bir sokak olsa da sokağın sonundan tekrar başa dönüp başka bir çıkmaza yürüyecek olsam da –hani belirsiz bir gelecekte yalpalanmak kaderimdi- bu beni yormuyor artık.
Aksine her sokağın başında yepyeni bir enerjiyle donanıyorum, seni bu kez sokağın sonunda bulabilme ihtimali bana yürümek ve durmadan yürümek için gereken azim ve heyecanı vermeye yetiyor. Sevdiğim bu kez orda mısın, bir işaret ver bana. Bu yürüdüğüm son sokak olsun düş bahçelerinde.
Ey denizin oğlu, tükenmişsin sanki, seni kuşatılmış gördüm, kır zincirlerini ve beni de kabul et hıçkırıklarına. Gözyaşlarımı onuruna bağışla.
Not: Paulo Coelho’nun bir eserinde vardı sanırım: “Bir şeyi çok istersen, gönülden dilersen, bütün evren birlik olup senin düşlerinin gerçekleşmesini sağlıyor.” Yaklaşık böyle bir ifadeydi sanırım. Sonra vizyon geldi aklıma, böyle bir şey olsa gerek diye düşündüm. Hayallerin gücü. Daha çok hayal etmeliyiz, hep birlikte aynı şeyi hayal etmeliyiz, bu büyük bir sinerji yaratacak evrende ve her şey öncelikle kendi vizyonumuzun gerçekleşmesine yardım edecek –mi acaba?-.
İyi bir hafta geçirmenizi diliyorum.
