Bana bir gün daha verseydin, seni de silmiştim şimdiye tüm hatıralarımdan, olmadı. Şimdilerde, her gün daha da büyüttüm seni içimde, kocaman oldun, koskocaman, sığmadın yüreğime. Şimdilerde, bir ilkin arifesinde, her kapıya işaretimi bırakıyorum, sonsuza yazıyorum adını, olmadı…
Bir Vengo şarkısı ile kutsuyorum seni, susturamıyorum yine de geceleri. Üzerime yıkılan şu karanlığın da olmasa nasıl aşardım ardında bıraktığın engelleri, olmadı, hiç olmadı…
Talihim varsa, bir şehirde daha gizlenirim senden. Yoksa her şehirde biraz daha eksiltirim bana yazdıklarını, olmadı, olmuyor. Ama acıma sakın talihsiz ellerime; şimdilerde bir bir ayıklıyor dikenlerini, bahçendeki kayıp güllerinin. Ellerim kalmalı şimdi, onlar sağlam kalmalı, olmadı, olmuyor, off…
Tarifin var mı bana dair, hadi biraz daha acıt beni, biraz daha eksilt, olmadı yok et tümden, kurtul benden. Ben şimdilerde yalnızlığımı şikayet ediyorum kalemime, kayıp bir kenti daha ekliyorum çocuk hüzünlerimin yanına, her kapıya bir sokak çiziyorum enlemesine, pencerelerden sarkıtıyorum gündüze ulaşmayan karanlıkları. Kimse bakmıyor şimdilerde yüzüme, susuyorum olmuyor, yazıyorum, konuşuyorum olmuyor. Yalnız değilmişim aslında, anlıyorum seni şimdi, anlıyorum…
Hayat
Dalgaların öpüştüğü yerdeyiz, nerdeyiz?
Suyun kıyısında başladı hayat
Sonrasını birlikte yazıyoruz
Suyun kıyında bitti hayat
Öncesini birlikte yaşıyoruz
Sudan çıktık
Suya battık
Hayatın öncesini yaşadık
Hayatın sonrasını yazdık
Dalgaların öpüştüğü yerdeydik ama nerdeydik?
